ای عمّه مگر روضه ی رضواندی خرابه

عشق اهلینه یا محضر جاناندی خرابه


ای عمّه مگر روضه ی رضواندی خرابه

عشق اهلینه یا محضر جاناندی خرابه

مدّتدی گوزوم یاشینه ویرمیشدیم اجازه

عمّه منی چَکسون بیله بیر مجلس رازه

یتدیم نه یاخین وقته او مقصود درازه

صد شکر که مقصود دل و جاندی خرابه

ایلوب ایله بیر جلوه شعاع رخ جانان

بو جمع پریشانی قویوب واله و حیران

بیر روضه ی رضواندی بو منزلگه ویران

یا جلوه گهی موسی عمراندی خرابه

ایلوبله ره عشقیده چوخ طیّ مراحل

بیر عاشقه ای عمّه ویریلموب بیله منزل

بو منزل ویرانه ده تعمیر اولونور دل

آبادی دلدور، دیمه ویراندی خرابه

از بسکه جگردن گئجه گوندوز چَکیلور آه

گوندوز کیمی روشندی بو ویرانه شبانگاه

اوز مشعل آهین دوتوب هر گوشه ده بیر ماه

باخ گور نه گوزل عمّه چراغاندی خرابه

هرگز دیمرم عمّه بو یر عرش خدادور

ویرانه دی امّا حرم اهل وفادور

زمزم کیمی گوز یاشی آخور بیت صفادور

اهل دله بیر کعبه ی رحماندی خرابه

بیر یاندا سولوب گُل کیمی رنگ رخ سجّاد

بیر یاندا چکور خوردا اوشاقلار هامی فریاد

گُل یوزلی لر ایلوب ایله ویرانه نی آباد

گویا گورونور طرفه گلستاندی خرابه

باخ عابد بیماره، گور اول دُرّ یتیمی

شاملدی بیزیم حالیمیزه لطف عمیمی

درمان آلور هر کس تاپا بو حاذق حکیمی

درد اهلینه بیر مرکز درماندی خرابه

آلدی نچه آهو بالاسین گوردی کرامات

صیّادی دیریتدی ایلدی حق لیقین اثبات

قیلدی نسب اصلینه لقمانه مباهات

قائلدی بو اعجاز نه چوخداندی خرابه

هر باشدا وار عمّه ایله بیر زلف خیالی

کیم ذکری پریشاندی اونون طرز مقالی

ویرانه او گوندن که گوروب بیر بیله حالی

گوگلوم کیمی هر لحظه پریشاندی خرابه

گرچه گَتیروب گوگلیمی محنت غم و درده

یوخ دلده توانا که دیم دردیم بیرده

چَکسَمده من عمّه اگر اوز سرّیمه پرده

کاشف منم احوالیمه هر آندی خرابه

بی جا دگی ویرانه ده بو قدر شرف وار

بیر سرّیدی مخفی که اونی بُلموری اغیار

آخِر گوروسن کشف اولی ای عمّه بو اسرار

چون مدفن بیر پاره ی قرآندی خرابه

بیر نحویله معلوم اولوب عمّه بو حزینه

مطلق بو یقینیمدی اُلور بوردا سکینه

مدفون اولی ویرانه ده قیمتلی خزینه

اوّل گونی چون مخزن یزداندی خرابه

گر اولماسا ویرانه، یاتان غافل اویانماز

بیر کیمسه بو شام اهلی ایدن ظلمی اینانماز

اسلامه ووران رخنیه کفّار دایانماز

اثبات ره حقّیده برهاندی خرابه

صافی چخا مشکلدی سکینه غمی دلدن

قویما نه قدر گَلسه اَلوندن دوشه دلدن