مدینة جدنا لا تقبلینا

فبالحسرات و الاحزان جینا

(باترجمه منظوم)


مدینة جدنا لا تقبلینا
فبالحسرات و الاحزان جینا
خرجنا منک بالاهلین جمعا
رجعنا لا رجال و لا بنینا
و کنا فی الخروج بجمع شمل
رجعنا حاسرین مسلبینا
و کنا فى امان الله جهرا
رجعنا بالقطیعة خائفینا
و مولانا الحسین لنا انیس‏
رجعنا و الحسین به رهینا
فنحن الضائعات بلا کفیل‏
و نحن النائحات على اخینا
و نحن السائرات على المطایا
نشال على الجمال المبغضینا؟
و نحن بنات یس و طه
و نحن الباکیات على ابینا
و نحن الطاهرات بلا خفاء
و نحن المخلصون المصطفونا
و نحن، الصابرات على البلایا
و نحن الصادقون الناصحونا
الا  یا جدنا  بلغت  عدانا
مناها و اشتفى الاعداء فینا
لقد هتکوا النساء و حملوها
على الاقتاب قهرا اجمعینا 
                                                        

   

 ( ترجمه  منظوم )

 مدینه! کاروانى سوى تو با شیون آوردم

ره آوردم بود اشکى که، دامن دامن آوردم

مدینه! دربه رویم وا مکن!چون یک جهان ماتم‏ 

ولى اکنون گلاب حسرت از آن گلشن آوردم!

اگر موى سیاهم شد سپید از غم، ولى شادم‏

که مظلومیت خودراگواهى روشن آوردم

 اسیرم کرد اگر دشمن،بجان دوست خرسندم‏

به پایان خدمت خود رابه نحو احسن آوردم

مدینه! یوسف آل على را بردم، و اکنون

اگر او را نیاوردم، از و پیراهن آوردم!

مدینه! از بنى هاشم نگردد با خبر یک تن؟ !

که من از کوفه، پیغام سر دور از تن آوردم!

مدینه! اگر به سویت زنده برگشتم،مکن منعم‏ 

که من این نیمه جان را هم به صد جان کندن آوردم!

مدینه!  این اسیریها  نشد  سد رهم ،  بنگر!    

چه ها  با  خطبه ‏هاى خود به روز دشمن آوردم ؟!